Ogólnopolskie Centrum Nauczania    Pierwszej Pomocy przy „Komandos – Kraków” Sp. z o.o.

Warto wiedzieć...

Podstawowe czynności ratujące życie to proste działania, których może nauczyć się i wykonywać każdy, zanim przyjedzie pogotowie ratunkowe. Ważne, żeby nie tracić głowy i bez wahania ratować poszkodowanego. Trzeba działać szybko i zdecydowanie zachowując spokój i opanowanie.

Udzielając pomocy zwiększasz szansę poszkodowanego na przeżycie.

PIERWSZA POMOC – to zespół czynności podejmowanych w celu ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego wykonywanych przez osobę znajdującą się w miejscu zdarzenia, w tym również z wykorzystaniem udostępnionych do powszechnego obrotu wyrobów medycznych oraz produktów leczniczych (Dz. U. nr 191 poz. 1410 z dnia 08.09.2006).

STAN NAGŁEGO ZAGROŻENIA ZDROWOTNEGO – to stan polegający na nagłym lub przewidywanym w krótkim czasie pojawieniu się objawów pogarszania zdrowia, którego bezpośrednim następstwem może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia, wymagający podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia.

Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego taki stan, w miarę posiadanych możliwości i umiejętności ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. -- Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.²⁾) dla funkcjonariuszy publicznych. Osoba, o której mowa powyżej, może poświęcić dobra osobiste innej osoby, inne niż życie lub zdrowie, a także dobra majątkowe w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia osoby znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego (Dz. U. nr 191 poz. 1410 z dnia 08.09.2006 – Art. 5 i 6).

Intensywny wzrost liczby wypadków wraz z systematycznym narastaniem liczby zgonów spowodowanych chorobami układu krążenia, udarami oraz wydarzeniami i katastrofami o charakterze masowym przyczynił się do wyodrębnienia nowej dziedziny w medycynie, jaką jest medycyna ratunkowa oraz wymusił konieczność utworzenia „systemu ratownictwa medycznego”

Niezbędna jest edukacja całego społeczeństwa tak, aby rozumiało celowość podejmowania działań ratunkowych i chciało podejmować te czynności. Potrzeba ta wynika zarówno z ustawowego obowiązku udzielania pierwszej pomocy przez każdego świadka zdarzenia powodującego stan nagłego zagrożenia życia i zdrowia, jak i z kluczowych w medycynie ratunkowej koncepcji „łańcucha ratunkowego” i „łańcucha przeżycia”,

ŁAŃCUCH PRZEŻYCIA

1.   Wczesne rozpoznanie zagrożenia i wezwanie pomocy – aby zapobiec nagłemu zatrzymaniu krążenia.

2.   Wczesne podjęcie czynności ratujących życie – aby zyskać czas.

3.   Wczesna defibrylacja – aby przywrócić czynności serca.

4.   Opieka po przywróceniu krążenia – aby wrócić do zdrowia.

Łańcuch przeżycia to wiele czynności, które należy wykonać, aby zapewnić szansę przeżycia osobie, której serce przestało pracować. Jeśli człowiek nie oddycha, a jego serce przestaje pompować krew, już po kilku minutach dochodzi do uszkodzenia mózgu. Jedynym sposobem przywrócenia pracy serca jest szybkie rozpoczęcie resuscytacji i zastosowanie defibrylatora – urządzenia, które wytwarza kontrolowane wyładowania elektryczne.

Możesz pomóc ocalić chorego, używając dwóch pierwszych ogniw łańcucha przeżycia: rozpoznaj zagrożenie i wezwij pogotowie ratunkowe (numer telefonu 999 lub 112), a potem wykonaj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze, czyli resuscytację krążeniowo-oddechową (RKO).
 

Dz. U. nr 191 poz. 1410 z dnia 08.09.2006

(Art. 8).EDUKACJA

1. Podstawa programowa, o której mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.⁴⁾), uwzględnia edukację w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

2. Zajęcia edukacyjne w zakresie udzielania pierwszej pomocy są realizowane z udziałem:

  1) lekarzy systemu,
  2) pielęgniarek systemu,
  3) ratowników medycznych

-- którzy otrzymują wynagrodzenie według stawki godzinowej na podstawie umowy cywilnoprawnej.

3. Wysokość stawki godzinowej dla lekarzy systemu, pielęgniarek systemu oraz ratowników medycznych, biorących udział w zajęciach edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy ustala dyrektor szkoły w ramach posiadanych środków finansowych, z tym że wysokość tej stawki nie może być niższa niż wysokość stawki godzinowej dla nauczyciela posiadającego stopień nauczyciela kontraktowego oraz tytuł zawodowy magistra z przygotowaniem pedagogicznym, realizującego tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin, określony w art. 42 ust. 3 Ip. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. -- Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 i Nr 170, poz. 1218) ustalonej na podstawie przepisów, o których mowa w art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. -- Karta Nauczyciela.

4. Zajęcia edukacyjne w zakresie udzielania pierwszej pomocy mogą być realizowane przez nauczycieli posiadających odpowiednie przygotowanie.

Dokument w formacie DOC gotowy do wydrukowania: POBIERZ